size daha önce ailemden bahsetmiş miydim bilmiyorum ama sanırım bahsetmemiştim.. ailem bir gariptir, pek normal sayılmaz. gerçi bu normal aileyi nasıl tanımladığınız da alakalı ama gerçekten benim ailem test edilmiş olmasa da , arkadaşlarımca onaylanmış olarak biraz "ilginç"tir. neyse o hikayeleri size daha sonra uzun uzun anlatırım diye düşünüyorum bir ara. ama şu an size neden dehşete düştüğümün açıklamasını yapsam daha doğru olur.
az önce mutfakta kendime çay koymakla uğraşırken birden mutfak kapısında baba belirdi. ve kendince bir takım şakalar içindeydi. sonra ben ona dedim ki;
m: ne zaman büyüyeceksin?
b: bilmem belki yarın belki beş sene sonra belki de on sene dedi.
ama ben asıl noktayı o cümlesini bitirmeden kapmıştım. babam aslında hiç büyümemiş bir çocuktu.. bu bana çok yakından tanıdığımı düşündüğüm birini hatırlattı; melih'i.
şaka şaka. kendimi hatırladım tabi ki.
yani ben de hiç büyümediğimden , büyümeyeceğimden halen boyumun uzadığından falan bahsediyorum. babamın benden pek de fazla farkı yok. tamam o benden daha saçma şeyler söylüyor genelde ama yaşla alakalı sanırım ya da nesil farkı gibi bir şeydir.
neyse, sorun şu ki, ben de onun yaşına gelirsem ve kendi halimden memnun, şakacı çocuk ruhumla yaşamaya devam ediyor olursam muhtemeldir ki, eğer çocğum olursa aynı soruyu bana soracak. tedbirli olmak için ikna edici bir cevap düşündüm ama bulamadım. acaba ben ne zaman büyüyeceğim? gerçekten çok zor.. içim acıdı resmen kendime.
ara sıra düşünüyorum da, ben babamın çocuğuyum o kesin.. bir sürü huyum onunla ortak. ama annemle ortak bir yanımız yok. acaba annem gerçek annam olmayabilir mi? babamdan eminim ama annem için dna testi istiyorum galiba :/ ( şaka şaka )
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder